Blauw Wit coach Jan Niebeek blikte voor de wedstrijd nog even terug op het “dipje” van vorige week tegen DeetosSnel/ Volhuis.: “We moeten eerst zelf weer goed zijn, maar Dalto is voor iedereen een lastige tegenstander, zie de wedstrijd Dalto- PKC”. De coach was blij met de terugkeer van één van zijn sterspelers, Gerald van Dijk: “Laten we hopen dat de Zwarte Parel weer gaat glanzen vanavond”. Van Dijk zelf: “Natuurlijk heb ik er weer veel zin in, maar tijdens de warming-up moet blijken of het gaat lukken”.

De coach van Dalto, Ron Steenbergen, hield het op een open wedstrijd, waar op voorhand weinig van te zeggen viel: “We moeten allereerst verdedigend ons werk goed doen, maar Marc Broere is erg lastig te stoppen, en Gerald van Dijk zal gretig zijn, net als Barry Schep vorige week”.

Een fraai schot van Gerald van Dijk en een lumineuze vrije bal van Marc Broere waren inderdaad de eerste wapenfeiten van Blauw Wit, maar het stond toen al wel 4-2 voor Dalto. Met een (zelf verdiende) stip van Jorrit Bergsma, een afstandsschot van Paula Bos en een vrije bal van Ilona van den Berg had Dalto al snel een gat geslagen. Dat werd zelfs nog groter door een schot van Jelle Steenbeek (dat seconden lang in de korf bleef draaien) en een fraaie omdraaibal van Sietske van der Sande. Dalto speelde net als vorige week tegen Fortuna/MHIR over meerdere schijven. In de verdediging was Dalto collectief sterk, en was met name Jesper Oele goed op dreef. De duels tussen hem en Marc Broere (één van de beste verdedigers tegen één van de beste aanvallers van de Korfballeague) waren bijzonder boeiend om te zien.

Bij de stand van 7-2 vroeg Blauw Wit om een time-out. Hoewel Jorrit Bergsma eerst nog voor 8-2 zorgde, viel Dalto daarna aanvallend stil. Bij 8-5 ging Dalto door de schotklok en nam ook Ron Steenbergen een time-out. Mandy Koelman scoorde daarna de 8-6 (terwijl de aandacht uitging naar Marc Broere), maar Otto Fabius brak de ban voor de thuisploeg met een slimme actie bij een vrije bal en een prachtig schot, 10-6.

Daarna ontstond er grote consternatie onder de korf van Dalto. Er was een aanvallende overtreding van Marc Broere tegen Jesper Oele aan vooraf gegaan, waardoor Dalto weer in balbezit kwam. Terwijl de bal -en dus ook scheidrechter Marcel Luttik- al weer in het andere vak waren liet Steffen Pang zijn irritatie hierover blijken. Grensrechter Joeri Kok: “Ik zag toen ik nog naar links keek dat Jesper Oele door Steffen Pang werd geduwd en op de grond viel”. De scheidsrechter gaf Pang daarop een rode kaart. Steffen Pang na afloop: “Ik gaf inderdaad een duwtje, maar hij viel nogal overdreven. Een gele kaart was denk ik meer op zijn plaats geweest”. Jesper Oele: “Iemand een duw geven hoort niet op het veld thuis. Dat moet je gewoon niet doen”.

De wedstrijd ging daarna gelijk op, met onder meer twee doelpunten van Jorrit Bergsma (telkens goed in stelling gebracht door Lieveke Meiling), die ook nog applaus oogstte door een blok op een schot van Gerald van Dijk. Blauw Wit bleef nu wel mee scoren, en het leek alsof Gerald van Dijk met de 13-10 de ruststand had bepaald. In de allerlaatste seconde was het echter Jesper Oele die vanuit de hoek nog een belangrijke treffer voor Dalto scoorde.

Na rust bleven de scores ongeveer gelijk opgaan. Tekenend voor de inzet van Dalto was de actie van Lieveke Meiling die een verkeerd gegooide uitbal direct zelf terug pakte. Ook Jelle Steenbeek wist weer veel ballen te onderscheppen; hij heeft inmiddels zijn eigen spandoek in Hoenderdaal. Bijzonder fraai waren de 17-12 van Jorrit Bergsma (een schot als een streep) en de 17-13 door Marc Broere (in een zweefduik genomen). Daarna werd er enige tijd niet gescoord en was het opnieuw Otto Fabius die de marge voor Dalto op vijf bracht. Invaller Ivan Karsters en Marc Broere hielden Blauw Wit in de race, maar nu was het Paula Bos die vrijwel vanuit de D-side de 19-15 in schoot. Jorrit Bergsma kreeg na een onbesuisde overtreding nog een gele kaart, en bij 21-17 miste Gerald van Dijk een stip. De daarop volgende vrije bal wist hij wel te benutten. De laatste wapenfeiten waren echter weer voor Dalto: het vijfde velddoelpunt van Otto Fabius en een blok van Sietske van de Sande. Na het laatste fluitsignaal kon de Dalto-selectie opnieuw een collectieve vreugdesprong inzetten richting D-side.

Gerald van Dijk na afloop: “We waren in het begin zwak, en de snelle rode kaart was een domper. We liepen daarna steeds achter de feiten aan. Je zag dat Dalto in een flow kwam, met meer geloof in eigen kunnen. Daardoor gingen er bij hen meer mensen mee scoren, wat we juist hadden willen voorkomen.” Coach Jan Niebeek vulde aan: “Achttien doelpunten is gewoon te weinig. In het begin misten we te veel kansen, en daardoor werd het nooit echt een wedstrijd”. Ron Steenbergen zag dat zijn ploeg verdedigend goed werk had geleverd: “En aanvallend zijn we in de breedte sterker geworden en daardoor moeilijker te bespelen voor andere ploegen. We hebben nog een paar punten nodig om definitief veilig te zijn, maar we kunnen voorzichtig omhoog kijken in de tweede competitiehelft”.

Plaats reactie